Ziya Osman Saba

Çocukluğum

Çocukluğum, çocukluğum...Uzakta kalan bahçelerO sabahlar, o geceler,Gelmez günler çocukluğum.

Çocukluğum, çocukluğum...Gözümde tüten memleket.Artık bana sonsuz hasret,Sonsuz keder çocukluğum.

Çocukluğum, çocukluğum...Habersiz ölen kardeşim,Mezarı bilinmez eşim,Her bir şeyim çocukluğum.

Çocukluğum, çocukluğum...Bir çekmecede unutulmuş,Senelerle rengi solmuş,Bir tek resim çocukluğum...