Sivas

Ölümün hasatıydı Sivas ve bol oldu ürünbir tırpan ucunda savruldu sesimizsesimiz Yasemin, Gül, Hasretince ve uzun kanatları kırlangıçlarınsesimiz sabah serinliğinin çiğ damlaları.

Unutsun bütün şarkılarını bu şehirunutsun ipeksi dönüşlerini turnalarınunut beni sevgilimyarısı kül bir kadınım artık

Hep böyle ıssız mı olur katliam sonrası kentlerırmak bile susar mı, rüzgar korkar mı sokaklardanbiter mi çığlık ateş ve dumanla...?

Ölü çocuklar da doğurgandır ölü aşklar gibikesilmiş kavaklar da ıslık çalardilini yitirmişse de şiirbir deniz feneri çizmenin tam zamanıdır.