Yenik Bir Aşk Öyküsü

(Denizlerin en durgun mevsiminde bir körfezimve hala dalgalıdır kıyılarım. Karasularımda biryelkenlidir aşk, sarsılır ama batmaz. Ve bir güver-tedir aşklarım.)

I.

Sen körebesin bütün oyunlardave destanlarda küçük bir göçebesin.

Ben bir beraat takviminde günahkarım.Kaldırıma yasak düşer, mekruh yaşarım

Bir de bilirimne sözlerim ne de dizelerim bengidirbilirimsaçların rüzgarla kafiyeelerin bu aşka teşnedir.

…Artık uzat eliniuzat ki kendimden sürgün geldim“şairler anlaşılmaz” dedinsürgünlerden düşsüz geldim.

Gel düş dilenelim, düşkün sevelim.

II.

İşlemez yalan ve talan aşkların hükmüÇünkü aslolan gitmek değil, kalmaktırÇünkü aşkdinmez bir yağmurve yasa dinlemez bir halktır.

Bu yüzden sen deAşklarını da saçların gibi geriye salve benimle kalÇünküen acımasız yanıdır tarihinimge soykırımında bir şiir emekçisinin ölümü.ve senin hüzünle örtüşen yüzün

Kaldırıp düşler sokağına çıkma yasağınıdinle kalbimin gürültüsünü-Ne dize gelirimne dizesiz bir yere-

III.

gidersen! ..aşk ülkesinden martılar havalanır

kalırsan! ..benim poetik politikalarım adımlanır

gidersen! ..avunmalısın bütün sözlerinle

kalırsan! ..saçlarınla kalbir de o amansız ve imansız gözlerinle

IV.

Artık yine sessizimyine asyanın çorak bozkırlarınıandırır gözlerimve gebedirEgenin sulak tarlalarına

Ben bütün mektupları okunmuş bir aşkınöznesi kalıyorum

Sen tarihin destanlar memesindenyenilgiler emzir bana