Zafer Ekin Karabay

Kamyon

bütün soğukluğuyla bir kış var bu geceodamda. hangi şarkıyı dinlesem buztutuyorum. hangi kitabı ellesem üşüyorsatırlar. ansızın saklanıyorum perdeninarkasına. alnımda saydam kum. serçeninpencereme konmasıyla düşünüyorum:yuvarlandıkça büyüyen bir kar topu gibiyolların yükünü döndükçe toplayantekerleğin sesi mi, bir kamyona acıçekerek durduran, yoksa yalnızca yükünüdeğiştirmiş eski bir militanın onu sürerkenbüründüğü sessizliği mi, adresinisadece polisin bildiği?sonra bıraksın diyorum kamyon,acısını bekleyen kızın dudaklarınaen ağır yükünü gününya da kalbinişoförün.

Edebiyat ve Eleştiri Dergisi Kasım-Aralık 2001 sayısı