Zafer Ekin Karabay

Kağıttan Gemi

Üstüne yaşamın serdiği perdeyle,geriyor ipi kadın. İnceldiği yereacısını asıyor ve bakıyor üstündenperdenin: Evreni beyazlarcasınakirleniyor çamaşırı işçinin,sonra yıkıyor onları karısı ve asıyorkendisini de asarak aynı çamaşıripine. İçi kirli su dolu çamaşırleğeni kalıyor geride. Bir de umudu-nu kâğıttan bir gemiye yükleyenve suda yüzdüren çocuk...