Zafer Ekin Karabay

Balkon

balkona bıraktılar yarının uğultusunuve düğmeleri iliksiz bir gömleği, boşluğabakıyorum: neresindeyim ya da neremdegömleği tutan ipi görünce kavuşuyorum sevinceki, ipin telaşını kapatıyor gecemandalın üzünyüsünü de göremiyorumzaten balkonlar hüzün verir gecekondu semtime gecenin yüzü de

Edebiyat ve Eleştiri Dergisi Mayıs-Haziran 2001 sayısı