Zafer Ekin Karabay

Ayna

Gözlerinde bir intihar mektubunun onurunugörüyorum, çaresizliğini ki bir aynadanne kadar fazla görsem bir yüzün ayrıntılarını,o kadar sevgilim demektir. Bu yüzden yüzünetutunuyorum ve tutuyorumbatıya fazla gidip doğuyu bulan bir kaşifgibi uzaklaştıkça bana ulaşan elini.

Sonra kırık aynada görüyorum kırılmışkalbimi ve herkesin kendi gölgesini giyindiğibir mevsim oluyor güz. Oysa üşürkenaynada kırılan sen ve kalbime biriken kartopu çalınmış çocuk, soyunup gölgesindensormalıdır herkes güzünü, yoksa bütünaynalar bırakıp gider bir gün yüzünü.