Zafer Ekin Karabay

Akşam

Eteğini rüzgarla paylaşan kadın, alacasınagiriyor akşamın ve açık kalmış bir çekmecedeöylesine bakan çorabın masum bekleyişi.Radyoda yıllardır unutulmuş Nirvana ve sakınanadımlarıyla yastıkla buluşan bir kedi, perdeninardında avutuyor sabahı bekleyen beni.Akşamı erken sunuyor külün tabladaki karanlığısigaranın sağlığa zararlı olduğunu unutuyorum,yaşamın da..

Hem acılarımdan başka kaybedecek neyim varsa giriyorlarakşamın alacasına: daktilom, kitaplarım...Nirvana'ya da aldırmıyorum artık öylesine çalıyorsessizliğine ne bıraktıysam odamınçemberine sığmayan ilk harfi kalıyor geriyepencerenin pusunda saklanırken akşamın!