Bir Acayip Adam

Suphi suphi bir acayip adamSuphi suphi benim canım ciğerim

Kimse bilmez nereli olduğunu

Suphi suphi bir acayip adamSuphi suphi susar akşam oldumu

Bir cebinde daskapital,Bir cebinde kenevir tohumu

Suphi suphi bir acayip adamSuphi suphi benim canım ciğerim

Fırtınadan artakalmış bir teknede tevekkül içindeGörkemli sakalı ve iğreti parkasıylaGizlediği macerasıyla bir acayip adam yaşardıAkşamları susardı ben konuşsam kızardıBir sürgün kasabasıydı bir eski zamandıHazirandı, çocuktum, evden kaçmıştımGelip ona sığınmıştımKüçücük bir koydu, sığdıBurayı keşfeden belki o olduUzaktan kasabanın ışıkları yanardıİçim anneyle dolardı ağlardımSuphi şöyle bir göz atardıGizli bir cigara sarardı ağlardıSonra barışırdık ben flüt çalardımCigara sönerdi ağlardıNerden geldiğini bilmezdimKimsesizdi belki kimliksizdiOnun macerası onu ilgilendirirdiKimseye ilişmezdi bir şeylere küfrederdi hepTedirgin bir balık gibi uyurduBazen kaybolurdu arardımYağmurun altında dururduBir kalın kitabı vardı cebinde dururduHer gün okurdu ben bir şey anlamazdımKapağını seyreder duymazdımSakallı bir resimdi kimdi ne kadar mütebbessimdiSordum bir gün Suphi’yeSöylediklerini niye anlamıyorum diyeBildiklerini dedi yüzleştir hayatlaVe sınamaktan korkmaDoğruyla yanlışı o zaman ayırabilirsinVe onu anlayabilirsinSonra gülerdiGünlerim yüzlerce ayrıntıyı merak etmekle geçerdiSonra yine akşam olurdu Suphi susardıBen konuşsam kızardıTekneye martılar konardıYüreğim Suphi’ye yanardı ağlardımSuphi denize tükürürdüGökyüzünü tarardı ağlardıSonra barışırdık ben flüt çalardımYıldız kayardı ağlardık

Suphi suphi bir acayip adamSuphi suphi benim canım ciğerim

Kimse bilmez nereli olduğunu

Suphi suphi bir acayip adamSuphi suphi susar akşam oldumu

Bir cebinde daskapital,Bir cebinde kenevir tohumu

Suphi suphi bir acayip adamSuphi suphi benim canım ciğerim

Bir sürgün kasabasıydı bir eski zamandıHazirandı, çocuktum, evden kaçmıştımGelip ona sığınmıştımBir gün aksilik oldu annem beni bulduSuphi kaçıp kayboldu kasaba çalkalandıOlay oldu ben sustum kanım donduPolisler onu bulduğunda tekti, felakettiHerkes meydanda biriktiKarakoldan içeri girerken sanki mağrur bir tüfektiAnsızın dönüp bana baktı anladın mı dediAnladım dedim anladımVe o günden sonra hiçbir zamanHiçbir yerde hiç ağlamadım