Adı Bahtiyar

Geçiyor önümden sirenler içindeAh eller üstünde çiçekler içindeDudağında yarım bir sevda hüznüAslan gibi göğsü türküler içindeRastlardım avluda hep volta atarkenSigara içerken yahut coplanırkenKimseyle konuşmaz dağ gibi titrerdiÇocukça sevdiği çiçeği sularkenDiyarbakırlıymış adı bahtiyarSuçu saz çalmakmış öğrendiğim kadarGeçiyor önümden gülyüzlü bahtiyarYaralıyım yerde kalan sazı kadarBeni tez saldılar o kaldı içerdeÇok sonra duydum ki Yozgat'ta sürgündeNe yapsa ne etse üstüne gitmişlerMavi gökyüzünü ona dar etmişlerGazete de çıktı üç satır yazıylaUzamış sakalı çatlamış sazıylaBirileri ona ölmedin diyorduÖlüm bir yanında hüzünle gülüyordu