Ağaç

Giderim ben yol sıra yavlak uzanmış bir ağaçBöyle lâtif böyle şirin gönlüm aydur birkaç sır açBöyl’uzamak ne manâdır çünkü bu dünya fânîdirBu fuzûllük nişânıdır gel beri miskinliğe geçBöyle lâtif beziniben böyle şirîn düzünübenGönül Hakk’a uzanuban dilek nedir neye muhtâçAğaç karır devrân döner kuş budağa birkez konarDahi sana kuş konmamış ne güvercin ne hod turaçBir gün sana zevâl ere yüce kaddin ine yereBudakların oda gire kaynaya kazan kıza saçEr sırrıdır sırrın senin er yeridir yerin seninNe yerdedir yerin senin sana sorarım ey ağaçYunus Emre sen bir nice eksikliğin yüz bin oncaKur’ağaca yol sorunca teferrüclen yoluna geç