Koridor

Yağmur yağıyordu, sonra eve döndümkendimi dışarıya bırakmakla perişanzamanın harf harf düşmesine baktımgöğün morarmış yüzüyle bel vermesine

Kızılordu Korosu, Mahzuni Şerif, Kitarodönemiyorum yüksek volümden kendimebir duvar ördüm sesin içindeki büyüdenbir fanus, dokunmak için kendi elime

yatıp uyudum, uyumak böyle bir şeyaçılmak gövdeden kayıkla rüyadan sularaama uyanmak yok mu? aydınlığa bulanmakçarpa çarpa o etten duvara

gidip su içtim bakarak bardağın dibinebir suret çizdim sonra yapıştırdım tenimebiçe biçe hafızadaki kumaştanbir yazgı kuruyor her insan kendine

Galiba yüzümü yıkıyordum, elim sudaeve dönmüş olmakla perişanpencereden kendime baktım: nefes!göğsümde cereyan yapan bir fırtına