Elveda

Yetmiyor artık o kimyasal büyü içimdeki buzulayapışıp kalmış ruhumu yeniden uçurmayaSokaklara çıkınca kalbimin titreyişinebir kılıf gibi geçirdiğim yüzümün cesaretine

aldanmıyor artık ilkel ruhlar yabani rüzgarbırakmıyor peşimi hangi sokağa sapsamkırılıyor yüzümdeki o buzlu camkurtaramıyorum kendimi içimdeki oyuktan

düşerken bulaşıyor dudağıma, ürküyorumcisimleşmemiş her ben bir muammaşarkısız ruh annesiz kalmış çocukdayanamıyor artık aklımın varlığına

çarpınca dağılıyor bütün duygularçocukluğumun yurtsuz rüyalarınadokununca, içimdeki uysal nehirbuluyor giden yolu gözlerimin kıyısına

Hangimiz hangimize huzursuz bir elvedagibi duruyoruz şimdi bu gölgenin içinde'İşte çıkış! İşte vaha! ' diye koşarakher yırtılan yerimize!