Yılmaz Odabaşı

Sınıra Vuruyorum Sınırsız Vuruyorum

kendi katline ilişmişşu benim sürgün ömrümsonrası intihar kokan bir sevdauçurumlarda

uçurumlar kendi diliyle anlatılır…

düşecektim ya, sanki sen atıldın birden boynumagöğe yaz… göğe yaz uçurumlar da aldatılırkanıyorsa kan revan, ömrünuçurumlarda yaslı ülkeler ağlatılır…

bir gül'dür benim ülkemuslanmaz ve sulayan kendi gövdesiniyollarını süngülerinrahmetini buzulların kestiği…

daha sınıra vuruyorum/sınırsız vuruyorumey ülke, rahmine al ve yeniden doğur beniben de o şarkının girişindekisözlere vuruyorum/apansız vuruyorum

bu yüzden sesim,şimdi yakılmış defterlerdeki…

tartılsam ağırlığımca hüzün gelirdimartarken gecelerde siren sesleriben de o cinayetlere sınamıştım gövdemikapımda kül ve yaftalı cinayet bekçileri

sesim,bu yüzden o eski ölümlerde kan lekelerisesim,ağırlığımca zincirlerdeki…

daha ölüme vuruyorum / ölerek vuruyorum!

sesim,fırtına sonrası karaya vuran cesetlerdekisesim,o kanlı gömleklerdeki

bu yüzden ben de faili meçhûl bir cinayetimbulun benim katilimi!

Temalar