Pusuda Yalnızlık

karaca dağyamaçlarında kardelen çiçekleriher bahar umuda rengini verirve her baharDicle’de ak köpüklere üşüşür papatyalarSiverek düzühayata vurgun yürekli yiğitlerive sabahın eteklerinde ter taneleriyle"memleketimdir benim"oradatüfekler yağlanır kerpiç damlardatürkü kaçaktütün kaçakkaçak çay buğulanır şavkı vurur mağlarave korku ve umut ve can pusudapusuda yalnızlıkkaraca dağ,önü diyarbekir’dirben hüznü avuçlarken ora mahpuslarındabulutlarla yalpalayan rüzgarları resmedipbakıp bakıp iç çekerdim doruklarınakaraca dağ,patikalarında ceylan ölülerive bakır renkli göğüslerimizde görkemli güneşiylesabıra tutunan sevdaların gönüllü erleriydikve yollarımızda ayaklarımıza batıp çıkan devedikenleriözlemler biraz uzak biraz diribekleyişlerde alçalıp yükselirken köpük köpük yalnızlık