Pusuda Yalnızlık

karaca dağyamaçlarında kardelen çiçekleriher bahar umuda rengini verirve her baharDicle’de ak köpüklere üşüşür papatyalar

Siverek düzühayata vurgun yürekli yiğitlerive sabahın eteklerinde ter taneleriyle"memleketimdir benim"

oradatüfekler yağlanır kerpiç damlardatürkü kaçaktütün kaçakkaçak çay buğulanır şavkı vurur mağlarave korku ve umut ve can

pusudapusuda yalnızlık

karaca dağ,önü diyarbekir’dirben hüznü avuçlarken ora mahpuslarındabulutlarla yalpalayan rüzgarları resmedipbakıp bakıp iç çekerdim doruklarına

karaca dağ,patikalarında ceylan ölülerive bakır renkli göğüslerimizde görkemli güneşiylesabıra tutunan sevdaların gönüllü erleriydikve yollarımızda ayaklarımıza batıp çıkan devedikenleriözlemler biraz uzak biraz diribekleyişlerde alçalıp yükselirken köpük köpük yalnızlık