Kendine Benim İçin Gül Ver

(Sensizlikle flört etmeyi sen değil, sensizlik bilir;sesi ses, sessizliği sensizlik bilir…)

Korkma, sana aşkı öğretmeyen kendininellerinden tut!Çok ağrımış kendinin, siyahve ayaz kendinin.Hep avuttuğum düşler için bana bir gül ver...

Bak, Palandöken dağlarında karlar erimiş,teknelerle kol kola bir bahar sulara inmiş;dağlar için, sular için bana bir gül ver.Bir gül ver söküldüğüm günler için-ve önce kendinin ellerinden tut.-

Kendimin ellerinden tutunca,içimden nehirler gibi akmak geliyor;yollara çıkmak, yolculuklara bakmak geliyor.Geberesiye içip salaş meyhanelerde,buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor…

Tutunca kendimin ellerinden,pusulasız gemilerde yatmak;yaşlı ve şefkatli bir azizenin koynundasabaha dek kıpırtısız susmak geliyor…

Sevgilim, iyi insan, tutunca ellerimden,ömrümün içinden akmak geliyor...

(Sessizlik sensizliği ezbere bilir;sensizlik her şeyi bilir...)

Korkma, sana aşkı öğretmeyen kendininellerinden tut;sonra bana aşkı öğretmeyen kendiminellerinden...

Bak, yıllarım sırılsıklam/ yağmurlar giymiş,günlerin avlusuna yeni yeni çocuklar inmiş;dağlar için, sular için bana bir gül ver.Avuttuğum düşler için bana bir gül.Birgülpusulasız gemiler, sökülmüş günler için...

(Ben bütün yeşillerimi inatçı ayazlara çaldırdım;sen kendinin ellerinden tutve kendine benim için bir gül ver.)

Kendinebirgül(ü) ver