İkinin Şiiri

Bugün iki kez yağdı yağmur;iki kez eskidim sanki.

İki ömrü kol kola yaşadım ben;biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri.

Hep iki şömine yandı yüreğimde;birinde ateşti, diğerinde kül.

Ve iki kez âşık oldum;bundandır iki kez ölmüşlüğüm.

Sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü;şimdi sömestrdeyim.

İlk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum;daha depremlerleyim.

Ve iki kere iki,kitabımda benim,

ya çok ederya sıfır...