Hayat Gül Kokulu Bir Sağanak Yine

Gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığı.Ne varsa uçurumlar eşiğinde,hüzünlerle yalpalayan ne varsagözlerimin önünde,ve hayat gül kokulu bir sağanak yine…

Bir şeyler anlatmak istiyor hayatve alıp götürmek bir şeyleri kurt sofralarına…

Gün batıyor...Gün batıyor bukağısı paslı bir sevinç oluyor yalnızlığım.Unutuyorum sevgilim suretini;durgunluğum “niçin”di unutuyorum…

Gün batıyor...Gün batıyor ürkek yıldızlar dolanıyor yalnızlığıma.Umurumda değil ne yağmur ne ayazne de bu kerpiç kokusu havada;unutuyorum, sabaha kadar, gün batıyorve geciken sabahlara koşuyor kuşlar,gözlerimin önündeve hayat gül kokulu bir sağanak yine…