Defolu Çıkan Hayat ve İyi Yürekli Çocukların Serencamı

IUzun boylu ağrılara atıldım.Sokaklarda hırçın rüzgârlara katıldım.İyi yürekli çocuklar sessizce büyümekte:“Dünyanın şavkı kendine,efkârı bize mi? ” demekte;kimileri taburlara, koğuşlara gitmekte,kimileri sidikli döşeklerde upuzun uykularadüşmekteydiler.Uzaklarda yaşlı çam ağaçları sessizceçürümekteydiler...İyi yürekli çocuklar,günlerin rahmine yaslarken düşlerini,bazen apansız ölmekte,ölmekteydiler...Ama şalvarları gül desenli Döne’ler,yeniden dillenip döllenmekte,doğrulup yeniden dillenmekteve sokakların, a(damların) ,kedilerin üstünden rüzgârlar esmekteydiler..II(Gecede bir fahişenin koynunda uzun donlu, Nizipli bir tüccar üşümekte;kaçak elektrik kullanılan evlerde sümüklü oğlanlar “büsüvi”(!) istemekte vesımsıcak somunları kavrayan yaslı eller, balta girmemiş hayatın ortasındankorkak ve küstah bir tevazuyla yürümekteydiler... İyi yürekli çocuklar düzine-ler halinde feleğe küfrederek geçmekteydiler; sonra gecede mart kedileri, ayışığı ve iniltiler…Hep aynı nakaratta köhne bir hayat...) Sonra bildik törenler, kanıksanmış itaatlerve her aşkın künyesine bir gün dökülen küller...Sonrası pazaryerleri: Patates, pırasa vs.Taksitler ödenip senetler alınacak bu ay da…Bu ay da sürüm sürümturplara sıkılan limon damlaları gibi duraklarda.Defolu çıkmış hayatkimin umurunda! IIIKimin umurundayeni donlar giyen eski kadınlarve bilumum “öteki”ler.Dolup boşalan kültablaları,bozuk sifonlar, şerefsiz adisyonlarve yamalı bohçalar gibi uzayan yollar.Kimin umurunda buharlaşmış oğullarını arayan anaların acısıve yaşlı bir kemancının eskimiş papyonundaki keder…/Sürerken ıssızlığın ödül töreni,sen topla dur topla dur dağılan sevinçleri.../IV“-Vay anasını bu maçı da alamadık abiler;ipne hakemler bizi yine mağlup ettiler! ”İyi yürekli çocuklar sessizce büyümekte,en pahalı düşleri dolara endeksleyipen ucuz pazarlara sürmekteydiler.Sonrası aşkınve şarabın şanına düşen gölgeler.Gölgeler…Kimin umurunda?Yoruldu yorgunluk da;aşk bir yana, düş bir yana! Paranın sultası düştükçe,düştükçe aşka,ışığa ve şarkıya,her şey hızla ayrışmakta.Üstelik gün ortası, ışıkta! Her şey pazar ve karmaşa.../Sürerken ıssızlığın ödül töreni,sen topla dur topla dur kirletilmiş düşleri.../Vİyi yürekli çocuklar, o aşınmış saçaklarda, yollardaısrarla yanlış atlara binip,ısrarla düşmekteydiler... “-Yok yoluna geçti geçen günler..k yoluna kaldı kalan günler geride!Bu yüzden aşk dediğiniz nedir ki be abiler?Camları buğulu bir genelev odasındavizite fiyatına...”Solarkengecekonduların dar pencerelerinde bal gözlü kızlar...VISürerdi…Yine sürerdi mırıltılar ve homurtularla hayat.“Bu maçı da alamazken abiler”:iyi yürekli çocuklar sessizce büyümekte,büyüdükçe kirlenmekte,kirlendikçe ölmekte,öldükçe bilmekte,bildikçe acımakta,acıdıkça görmekteydilerki her fırtınadan ve anıdan gerideherkes figüranyaşamın sahnesinde...VIISahnesinde yaşamın,kentlerin kaldırımlarında upuzun dilenciler.Minibüslerde ter ve çürük sperm kokusu.Sahnesinde, aşklarla rus ruletive tel kaçıran çorapların kederi(!) Sahnesinde,brüt bir yaşam,net bir ölüm,bırak rezil gündüzlerigeceye yaslan gülüm…VIIIİyi yürekli çocuklar o mahallelerdendüzineler halinde geçmekteydiler...Uzak ormanlarda yalnız meşeler sessizcebüyümekteydiler…

-İşte bu vuruşlar sürdükçe,maç mı alınır ulan sayın abiler?İpne hakemler bu sezon da bizi mağlup ettiler! Aşkta,düşte,iştebirerbirerinerkenbeyazbayrakları:/B i z i m ç o c u k l a rb ü t ü n m a ç l a r d a y e n i l d i l e r.../