Yılmaz Erdoğan

Son Durak

Kilitlenmiş beton kanatları kuşlarınOksit gibi yakışkan bir mayışmayla ağarmış günPas tutan kelimeler için bir iksir belki deYa da aklına susamış sevgililerin safdilliğiAcıtmış ömrünü çekirgelerinMedyatik soruşturmalardaki enflasyonist yargılarHaber değeri taşımıyor haber spikerinin ölümüHerkes kendi manşetinde satır arasıHiçbir bakışı aydınlatmıyor florasan buğusu

Burası son durak inecekler için son fırsatBir daha ne süper ne mega kupon verilecekKalanlar şoförün evini göremeyecekler hiçbir zamanOları sonsuza götürecek,afaroz edilmiş bir merakBurası son durak

Hafızada kalan tek numara içinTelefona uzanır elleriÖlümüne randevulu insanlarınTemize çekilemez not defterleri

(Ocak 1995)