Pencere

penceremboş bahçesine bakar gri bir liseniniçimde servislere dağılır çocuklarve yürüyerek bitirir okuluküçük esnafın çilli çocukları

pencerem on yıl öncesine bakarmüfredat dışı sevmeler içindir lise yıllarıveya kötü şarkılarne zaman ıslak bir aşk düşünsemiçime saçların düşerbir iç’e bir saç nasıl düşer bilmembilsem zaten şiir yazmam

açık konuşma benimlepenceredeyimağzında gevele sözcüklerisöz sanatlarından devşir gülmeleriniyalnızım, cenderedeyim…

pencerem ağzıma bakarne zaman karlı bir akşam düşünsemiçime kırağın düşerbir iç’e bir kırağı nasıl düşer bilmembilsem zaten şiir yazmam

suda yürüyebiliyordum bir aralıkher faninin kendi mucizesi vardırkendini şaşırtır en azından,herkes biraz elçisidir tanrınınne zaman ölümcül bir aşk düşünsemiçime allahın düşerbir iç’e bir allah nasıl düşer bilmembilsem zaten şiir yazmam…

şubat 99,malatya