Ne Güzel

İkimizde seni seviyoruz ne güzelOlmuş yerlerine bakıyoruzBütün aynalardaikimizde seni beğeniyoruz ne güzelmevsimler geçiyor üstümüzdensusuz bir yolculuktıka basa dolu mataralar arasındaikimizde seni seviyoruz ne güzelsöylenmiş sözleri tekrarlamaktanve incinmekten yineeski yaralarımızdan korkuyoruzikimizde saklanıyoruz ne güzelgözlerimizdeki ölü çocukları besliyoruzbütün gördüklerimizleikimizde körüz kendimize ne güzelsakındığımız yerlerimizden korkular açıyoriyi niyetli çiçekler kılığındabirbirimize hiç armağan vermiyoruz ne güzeliz bırakmak istemiyoruz tenlerimizdeevlerimizdeçünkü kolay tespit ediliyor acılarhemen ele veriyor biziuğruna ihanetler verdiğimiz şarkılarsilemiyoruz ne güzelyüreğimizdeki parmak izleriniikimizde seni seviyoruz ne güzeleski sevgililerimiziokumaktan ve yazmaktan geçtikama dilimize çeviremedik aşk yazısınıokumaktan ve yazmaktan geçtikcebimizde yaralı sözcüklerne biriktirdiysek ona vuruldukentelektüel ay ışıklı aşkamlardahiç yanmadığı için bitmeyen mumlarımızişe yaramaz şamdanlardaokumaktan ve yazmaktan geçtikortam iyi koksun diye yaktığımızaromalı mumların hijyenik ışığındakendimize o kadar güveniyorduk kibirbirimize ihtiyacımız yoktuoysa aşk güvensizlerin işiydiunuttuksakındığımız yerlerimizden ayrılıklar açıyorzehir zemberek gece kılığındaama korkmuyoruzçünkü biz zekiokumuşyazmışzekiyazanı görmüşyazmayı seçmişokumaktan usanmışzekikendini beğenmişzekihiçbir şeyi beğenmemişdeneyimlibilgilizekiçok şey öğrenmişöğrendiğinden fazlasını öğretmişzekikorkusuz ve çocuktuk...o kadar çok ağlamıştık kihiç ağlamayacakmış gibi yaşadıkikimizbirliktehiç ağlamadık ne güzelşimdi tanıdık –ki bizim için tanıdık olmayan bir şey kalmadı hayatta-bir yol çatalındaelele duruyoruzikimizde ağlamaklı değiliz ne güzelikimiz dehalaseni seviyoruz ne güzel