Ne Güzel

İkimizde seni seviyoruz ne güzelOlmuş yerlerine bakıyoruzBütün aynalardaikimizde seni beğeniyoruz ne güzelmevsimler geçiyor üstümüzdensusuz bir yolculuktıka basa dolu mataralar arasındaikimizde seni seviyoruz ne güzelsöylenmiş sözleri tekrarlamaktanve incinmekten yineeski yaralarımızdan korkuyoruzikimizde saklanıyoruz ne güzelgözlerimizdeki ölü çocukları besliyoruzbütün gördüklerimizleikimizde körüz kendimize ne güzel

sakındığımız yerlerimizden korkular açıyoriyi niyetli çiçekler kılığındabirbirimize hiç armağan vermiyoruz ne güzeliz bırakmak istemiyoruz tenlerimizdeevlerimizdeçünkü kolay tespit ediliyor acılarhemen ele veriyor biziuğruna ihanetler verdiğimiz şarkılarsilemiyoruz ne güzelyüreğimizdeki parmak izleriniikimizde seni seviyoruz ne güzeleski sevgililerimiziokumaktan ve yazmaktan geçtikama dilimize çeviremedik aşk yazısınıokumaktan ve yazmaktan geçtikcebimizde yaralı sözcüklerne biriktirdiysek ona vuruldukentelektüel ay ışıklı aşkamlarda

hiç yanmadığı için bitmeyen mumlarımızişe yaramaz şamdanlardaokumaktan ve yazmaktan geçtikortam iyi koksun diye yaktığımızaromalı mumların hijyenik ışığında

kendimize o kadar güveniyorduk kibirbirimize ihtiyacımız yoktuoysa aşk güvensizlerin işiydiunuttuk

sakındığımız yerlerimizden ayrılıklar açıyorzehir zemberek gece kılığındaama korkmuyoruzçünkü biz zekiokumuşyazmışzekiyazanı görmüşyazmayı seçmişokumaktan usanmışzekikendini beğenmişzekihiçbir şeyi beğenmemişdeneyimlibilgilizeki

çok şey öğrenmişöğrendiğinden fazlasını öğretmişzekikorkusuz

ve çocuktuk...

o kadar çok ağlamıştık kihiç ağlamayacakmış gibi yaşadık

ikimizbirliktehiç ağlamadık ne güzel

şimdi tanıdık –ki bizim için tanıdık olmayan bir şey kalmadı hayatta-bir yol çatalındaelele duruyoruzikimizde ağlamaklı değiliz ne güzel

ikimiz dehalaseni seviyoruz ne güzel