Yılmaz Erdoğan

Mavilere Uyanmak

yedi iklim geçer,ağarıp solan güz ışıklarındanyalan pencerelere doğru...

uykularda olur ne olursayangınlar,takvim ziyanları,gömülü sevdalar...

iksir gibi yayılırhücrelerimin rehavetine ıslaklığındüş tüccarları ağır mesaidedir...

uykularda olur ne olursa,talanlarve beton serinliğiinşaat halindeki aşkların...

uykularda ölür ne ölürse,kıpırdayan sugülümseyen yel...

yedi iklimin oralardakavalını kırmış bir çobandırgökyüzü,aklında new orleansheybesinde caz!

yedi ikliminbar olduğu yerdedir uykununalkol imparatorluğukalabalık avındadır bakışlar...

uykularda olur ne olursa,bitmez efkar kırlarıbazı saçlardave ölüm gibi suskunluklar açarderin kuyularda...

ve şaka gibive sarsak sarsakve kımıl kımılbir yaşamaktırMAVİLERE UYANMAKen kesif karanlıklara kafa tutangözlerinin mavisine kuşanmak...

senin kanatların var,benim köylü yüreğim...operada tezek kokusubu şehirdeki varlığım! ..beni taşıyacak vesaitim yokbu caddeüstü sevdadaellerinden gayrı..'gayrı dayanamam ben bu hasrete'ya beni de yitirya sen de gitbeni götürdüğün yere...türküleri sevyalan kahkahalardan uzak durcanımın suyuyla yıka ellerini..aklımın maharetiyle giydiren mavi yerlerini...

senin adınbuzul mavisi!çünkü mavilerde uyur,benden sana geçensende beni kalkındıran ne varsa!sevdiğim, açlığımın uzak ufku,her sabah;güneşten ne zaman işaret alırsanne zaman dar gelirse soluğunböyle uzun sarılmaklara,fikrini kurcalarsa eğeraçık korkular,işte o zamanmavilere,mavilereuyandır beni...

Temalar