İşsiz Şiir

bu imkansızlıklarbu yaralarhepsi,hepsi insan işisevda diye bağıran yüzün,bir kitabın en sır satırınıokuyan sesin,beni bana düşman eden,ağlamaklı gecelerimintek temsilcisive hiçbiryerde şubesiolmayan yüzünyani baştan ayağa sen...bu bakışlarbu bakır tadıhepsi,hepsi insan işive insanın insana ettiğien yalan yemin: AŞK!hepsi,hepsi insan işi...