Yavuz Bülent Bakiler

Üsküdar Türküsü

İstanbul'da Üsküdar'lı bir kız varBir tramvay durağında evleriSarı kanaryalar, ak kanaryalarÖter balkonunda geceleri...

Bulutsuz rüzgârlar gibi her sabahBir masal âleminden çıkıp gelirdi.Ne adını düşünürdüm bir deniz kıyısındaNe adımı bilirdi.

Bir gün bulutlar geldi habersizSonra incecikten yağdı üstümeBüyüdü içimde zamanla yeri.İki mısra gibi aldı gönlümüBir gül yaprağından güzel elleri

Bendim artık gölge gölge sokaklardakiÖylesine mahzun, kaygılı, ürkek.Bendim her mevsim boyu sımsıcakSevdalar içinde vuran tek yürek

Bir gün baktım penceresi perdesizYok odalarda çın çın şarkı söyleyen sesi.Yok balkonda artık ak kanaryanın,Sarı kanaryanın kafesi.

Benden sorun Üsküdar'ın şimdi her geceSokakları kaç adım.Bir gece yarısı düştüm yollaraHer köşe başında ağladım.