Sivas'ta Yoksul Çocuklar

Sivas'ta Ulu Camii avlusunda çocuklarYalvaran gözlerle etrafa baka bakaAçıyorlar küçük esmer avuçlarını:-Emmilerim sadaka! Emmilerim sadaka!

Hükümet konağının yanında biriBir kemik kalmış bir deri...'Boya cila yimbeş,boya cila yimbeş' diye ağlıyorVe daha fırça bile tutamıyor elleri.

Garipler Pazarı'nda körpe çocuklarYorgunluktan güzelim yüzleri al al...Öldüren bir çığlık dudaklarında:-Boş hamal!boş hamal!boş hamal!

Nane satan su satan yetim çocuklarŞarkı söyleyemediler güneşe aya...Biliyorum ne masal dinlemeye doydularNe oyun oynamaya...

Bezirci'de,Yüceyurt'ta Altıntabak'ta...Çocuklar var incecik yüzleri nurdanAma toz toprak içinde elleri ayaklarıOyuncakları çamurdan...

Ve günahkar çocuklar,suçlu çocuklarMahkeme salonunda bakarım dizi diziBu suç bizim suçumuz,bu günah bizimAffedin bizi.

Gökteki yıldızlar kadar sayısızAh yurdumun kimsesiz ve yoksul çocuklarıAnladım farkınız yok koparılmış başaktan!Alın bu gözleri benden,alın bu yüreği artıkUtanıyorum yaşamaktan.