Son Kumaş

Son KumaşGörmedim ilham atınıBen bu şiir sanatınıBir deli kızdan okudum

Sanatı öğretti banaBen de bu tezgahtan onaTürlü kumaşlar dokudum

Altı buçuk yıl emeğimGönlüm, elim, gözbebeğimEskidi sırtında bütün

Tam gözü doldurduğu günSevgiden almış gibi hızAnsızın evlendi o kız

İstedim ünler salacakBir yaman örnekli duvakÖrmek o ruhum geline

Ay ışığından bir ipekGamla beraber bükerekTaktım ömür iğnesine

İğneyi ilkin derimeSonra çürük gözlerimeSaplayarak, titremeden

İşledim üç günde bakınSolmuş ümit yaprağınınÜstüne her duygumu ben

Sanatım ermişti sonaGitti merasimle onaEllerimin son hüneri

İşte o kızdan bu kumaşHer yanı kıpkırmızı yaşErtesi gün geldi geri