Tırmanış

Günlerce oturup durdu yabancı bir tarlada, bütün o zaman boyuncaKimseler görmeden tırmanıp o çıplak incir ağacınaBir yaprak ya da bir kuş olma duygusuylaBakmayı düşündü yükseklerden dünyaya,Fakat hep birileri geçiyordu yoldanVe yapamıyordu düşündüğünü.

Bir akşam alacakaranlığında dikkatle baktı etrafına,Kimseler yokken tırmanmaya başladı en yüksek dala.O zamandı çalılıklar arasından sesler duymuştu:“Ne yapıyorsun orada? ”. Ve yanıt vermişti:”Bir incir, en tepede son bir incir var” demişti.Kırılmıştı dal. Kaldırmışlardı O'nu topraktan. Yumruk yapmıştı sağ elini.Zorla açmışlardı parmaklarını, bir şey bulamamışlardı avucunda.