Barış

Çocuğun gördüğü düştür barış.Ananın gördüğü düştür barış.Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış.

Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya babaelinde yemiş dolu bir sepet;ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak bir testi gibiter damlalarıyla alnında...barış budur işte.

Evrenin yüzündeki yara izleri kapandığı zaman,ağaçlar dikildiğinde top mermilerinin açtığı çukurlara,yangının eritip tükettiği yüreklerdeilk tomurcukları belirdiği zaman umudun,ölüler rahatça uyuyabildiklerinde, kaygı duymaksızın artık,boşa akmadığını bilerek kanlarının,barış budur işte.

Barış sıcak yemeklerden tüten kokudur akşamdayüreği korkuyla ürpertmediğinde sokaktaki ani fren sesive çalınan kapı, arkadaşlar demek olduğunda sadece.Barış, açılan bir pencerden, ne zaman olursa olsungökyüzünün dolmasıdır içeriye.

Bir tas sıcak süttür barış ve uyanan bir çocuğun gözlerinin önüne tutulan kitaptır.Başaklar uzanıp, 'ışık! ışık! ' diye fısıldarken birbirlerine!Işık taşarken ufkun yalağından.Barış budur işte.Kitaplık yapıldığı zaman hapishanelergeceleyin kapı kapı dolaştığı zaman bir türküve dolunay, taptaze yüzünü gösterdiği zaman bir bulutun arkasındancumartesi akşamı berberden pırıl pırıl çıkan bir işçi gibi;barış budur işte.

Geçen her gün yitirilmiş bir gün değil debir kök olduğu zamangecede sevincin yapraklarını canlandırmaya.Geçen her gün kazanılmış bir gün olduğu zamandürüst bir insanın deliksiz uykusunun ardısıra.Ve sonunda hissettiğimiz zaman yenidenzamanın tüm köşe bucağındaki acıları kovmak içinışıktan çizmelerini çektiğini güneşin.Barış budur işte.

Barış ışın demetleridir yaz tarlalarında,iyilik alfabesidir o, dizelerinde şafağın.Herkesin 'kardeşim' demesidir birbirine, 'yarın yeni bir dünya kuracağız' demesidir;ve kurmamızdır bu dünyayı türkülerle.Barış budur işte.

Ölüm çok az yer tuttuğu gün yüreklerde,mutluluğu gösterdiğinde güven dolu parmağı yolların,şair ve proleter eşitlikle çekebildiği gün içlerinebüyük karanfilini alacakaranlığın...barış budur işte.

Barış sımsıkı kenetlenmiş elleridir insanlarınsıcacık bir ekmektir o, masası üstünde dünyanın.Barış, bir annenin gülümseyişinden başka bir şey değildir.

Ve toprakta derin izler açan sabanlarıntek bir sözcüktür yazdıkları:Barış.Ve bir tren ilerler geleceğe doğrukayarak benim dizelerimin rayları üzerindenbuğdayla ve güllerle yüklü bir tren.Bu tren barıştır işte.

Kardeşler, barış içinde ancakderin derin soluk alır evren.Tüm evren,taşıyarak tüm düşlerini.Kardeşler, uzatın ellerinizi.Barış budur işte.