Ayışığı Sonatı

Bırak ben de geleyim seninle.Ne kadar da güzel ay bu akşam!İyidir ay, iyidir,-kimse görmeyeceknasıl da ağarmış olduğunu saçlarımın.Ay altın rengine dönüştürecek gene.Sen de anlayamayacaksın.Bırak ben de geleyim seninle.Ay çıkınca büyür evdeki gölgeler,görünmez eller açar perdeleri,piyanonun tozlarına unutulmuş sözcükler yazarsolgun bir parmak-duymak istemem onları.Ne olur sus.Bırak ben de geleyim seninle,biraz daha uzağa,fabrikanın duvarlarına kadar,o beton, o göksel, o ayışığıyla badanalanmış,öylesine kayıtsız,öylesine maddeden uzak,öylesine gerçek ve neredeyse soyut kentingöründüğü o köşebaşına kadar,istersen inanabilirsin yaşadığına,yaşamadığına hatta,istersen hiç yaşamadım diye düşün,inanma istersenzaman ve yıkımlarına.Bırak ben de geleyim seninle.