Yahya Kemal Beyatlı

Özleyen

Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!

Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,Hulya gibi yalniz gezinenler köye indiBen kaldım, uzaklarda günün sesleri dindi,Gönlümle, hayalet gibi, ben kaldım o yerde.