Sone 87

Hoşça kal! Değerin çok yüksek, tutamam seni,Biliyorum kendine ne paha biçtiğini;Özgürlüğe kavuştun alıp değer belgeni,İptal ettik sendeki hakkımın senediniNasıl tutarım seni, sağlamadan iznini,Neyim var hak edecek senin zenginliğini,Bu eşsiz armağana kim layık görür beni?Bana verilmiş berat, donup buldu vereni.Sen vermiştin kendini, bilmeden değeriniYa da bana vermekle hata işlediğini,Bir yanlış anlamanın sonucu hediyeni;Ama, o yine buldu hatayı düzelteniSen benimdin: rüyanın görkemleriyle doldum.Ben uykuda sultandım, uyanınca hiç oldum