William Shakespeare

Sone 72

Ah, ben ölünce neler söyletecekler sana:Ne buldun diyecekler, onun nesini sevdin?İyisi mi, sevgilim, sen hepten yan çiz bana,Zaten bende ne arar senin değer dediğin.Meğer ki uydurduğun erdemli yalanlarlaHiç lâyık olmadığım şeyler yakıştırasın,Cimri gerçeğin vermek istediğinden fazlaBu ölüye, ardından, övgüler yağdırasın.Ah, belki gerçek sevgin görünür diye sahte,İstemem aşk uğruna yalancıktan övmeni;Adımı da gömsünler cesedinle birlikteYaşamasın; ne beni utandırsın, ne seni.Utanıyorum işte bunlara yol açmaktan:Hiç değer taşımayan şeylerden sen de utan.