Sone 7

Bak, o cânım aydınlık kaldırırken doğudanAlev alev başını, çevrilir bütün gözlerOnun taptaze doğan güzelliğine, hayran -Ve kutsal görkemine hizmet etmeği özler.Sarp yamaçtan çıkarken göklerin tepesineGençliğinin gücünü andırır orta yaşı:Gülyüzüne o fâni bakışlar tapar yine,Altın yolculuğunda hepsi onun yoldaşı.Yorgun arabasıyla doruğa çıkar çıkmazYaşlılık çağı gelmiş gibi bırakır günü:Üstünden ayrılmayan gözler ona hiç bakmaz,Başka yerleri süzer, izlemez çöküşünü.Sen de kendi öğle’nde ölüp gözlerden ırakUnutulmaktan kurtul - bir oğul yaratarak.