Sone 48

Nasıl da özenmiştim yola çıkmadan önce:Değersiz her malımı mahzene kapatarak,Tam bıraktığım gibi bulmak için dönünce,En güvenli yerlerde, hınzır ellerden uzak.Mücevherlerim senin yanında çerden çöpten:Sen eşsiz huzurumdun, şimdi yas olacaksın;Sen ki canlar canısın, derdim günümsün hepten,En adi hırsızların elinde oyuncaksın.Ben sandığa koymadım, kilitlemedim.seni;Yoksan bile ordasın diye bildiğim yere,Can evime usulca sokup gizledim seni,Girip çıkasın diye kendi keyfine göre.Seni çalarlar ordan bile, işte korkum bu:Böyle değerli ödül, hırsız eder namusu.