Sone 44

Düşünceye dönüşse benim etim kemiğimYolum kurban gidemez hoyrat mesafelere;Ben, tüm uzaklıkları aşıp erişeceğimSınırsız ötelerden, senin olduğun yere.Varsın, sımsıkı basın ayağım topraklaraDünyada bir köşede, senden uzak mı uzak,Çevik düşünce sıçrar, dinlemez deniz. kara,Ulaşır özlediği yere hayal kurarak.Ben, düşünce değilim: ah düşündükçe bunu- Sen gittin, ben uçamam - bu öldürüyor beni;Alt tarafı, varlığım biraz toprak, biraz su:İnleyerek beklerim geleceğin keyfini.Bu iki som maddeden, birbirinin yasınaNişan takan o ağır yaşlar kalacak bana.