Sone 30

Bazen geçmiş günlerden kalanları anarımBir araya gelince hoş sessiz düşünceler;Aradığım şeylerin yokluğuna yanarımGönlümü yitenlerle çektiğim yaslar deler:Yaş bilmeyen gözlerim boğulur da yaşlaraÖlüm gecesindeki sevgili dostlar içinDepreşir yüreğimde nice kapanmış yaraYitip gitmiş yüzlere inlerim için için.Geçmiş yaslar yeniden beni yürekten vururAcıları saydıkça bir bir içim kan ağlar;Gönlüm eski dertleri anıp çile doldurur.Borcum bitmemiş gibi yine keder borcum var.Ama sevgili dostum seni andım mı yeter:Bütün yitenler döner bütün acılar biter.Sevgisinin kepaze edilmesine,Kanunların bu kadar çabuk yürümesine,İyi insanın kötülere kul olmasına,Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?Kim ister bütün bunlara katlanmak,Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek,Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya,Ürkütmese yüreğini?Bilmediğimiz belâlara atılmaktansa,Çektiklerine razı etmese insanı?Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyorYürekten gelenin doğal rengini.Ve nice büyük, yiğitçe atılışlarYollarını değiştirip bu yüzden,Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.Ama sus, bak güzel Ophelia geliyor.Peri kızı dualarında unutma beni,Ve bütün günahlarımı