William Shakespeare

Sone 23

Korkudan sahnede eli ayağına dolaşıp,Rolünü şaşıran kötü bir oyuncu misali;Ya da azdıkça içine sığmayan öfkesi taşıpKendi yüreğini zayıf düşüren çılgın biri gibi,Unutuyorum, kendime güvenim olmadığından mutlaka,Tam olarak söylemeyi aşk oyununun sözlerini;Ve aşkımın yükü öylesine ağır geliyor ki bana,Kendi aşkımın gücü karşısında eziliyorum sanki.O halde, nedemek istediğimi bakışlarım anlatsın,Konuşan gönlümün sessiz sözcüsü olsun onlar;Aşkımı onlar açığa vursun, derdime çare arasın;Öyle ki, hiç kalsın yanında, durmadan konuşanlar.Ah, sessiz aşk neler yazmış, öğren artık okumayı,Aşkın sırrına ermişler bilir gözleriyle duymayı...