Sone 154

Ufacık aşk tanrısı, yanında yürekleriDağlayan kızgın kama, bir gün yatmış uyurken,Kız oğlan kız kalmağa and içmiş birçok peri üşüştü.El değmemiş eliyle kaptı birdenBu adaklı kızların en güzeli, bir ordu kadarçok yürek yakmış olan kızgın kamayı:İşte bir bakirenin eli, silahsız koduuykuda, isteklerle yanıp duran paşayı.Kız kamayı ordaki bir kuyuda söndürdü;Sonsuz ateşe verip aşk kendi aleviylePınarı şifalı bir kaplıcaya döndürdü.Hastalara birebir. Ben, sevgilime köle.

Şifa bulmağa geldim ve gördüm ki gerçek şu:Sevgi suyu kaynatır; sevgiyi söndürmez su.