William Shakespeare

Sone 15

düşünüyorum da, dünyada büyüyen ne varsa,bir an tutunabiliyor yetkinlik noktasında;şu koca sahnede sergilenen tüm oyunlarsa,gizliden gizliye hep yıldızların etkisinde.bakıyorumda, bitkiler gibi çoğalıyor insanlar,aynı gökten açılıyor ya da kapanıyor yolları;gençlikte kabarıyor, inişe geçince sönüyorlar,silinmeye başlıyor akıllardan gösterişli günleri.o görkemli gençliğin geliyor gözlerimin önüne;savruk zaman belki çöküşle tartışmaya girdi bile,gençlik gününü, karanlık geceye döndürsek mi diye.AMA SEVGİN UĞRUNA ZAMAN'LA SAVAŞI SÜRDÜREN BEN,YENİDEN AŞILIYORUM SANA, O NE GÖTÜRÜRSE SENDEN...