Sone 143

Titiz bir ev kadını,koşu tutturur haniTutsam diye sıvışan tüylü bir yaratığı,Kucağından indirip bırakır bebeğini:Kaçıp gideni eve sokmaktır can attığı.Geride kalan yavru, ağlayarak seyirtir,Yetişmeye çırpınır. Ananaın derdigünü,Peşinden koştuğunu gözden yitirmemektir:Dinlemez yavrucağın yaman üzüntüsünü.Senden kaçıp gidenin düşmüşsün ya peşine,Ben yavrunum, uzaktan kovalıyorum seni.Umduğunu tutunca dönüp bana gel yine,Bir anne gibi ol da öp beni, okşa beni.

Dualarım hep şudur:artık muradına erVe dönüp bana gel de çğlıklarıma son ver.