Sone 138

Sevgilim, “özüm sözüm bir” diye and içinceBen inanırım, oysa söylediğin hep yalan;Varsın bellesin beni dünyada hiçbir inceHile öğrenememiş olan acemi oğlan.Kendimi aldatırım genç sandı diye beni,Ama parlak günlerim geçti, çok iyi bilir;Ben yalnız önemserim yalan atan dilini,Bu yüzden kesin gerçek iki yandan ezilir.Sadık olmadığını söylemiyor, ne diye?Ben de açıklayamam yaşlandığımı, neden?Ah, güvenir gözükmek ne yaraşır sevgiye;Yaşlanan aşk hoşlanmaz yıllarla yüzlenmekten.

Yalan söyler dururuz, ben ona, o da bana:Tatlı dille sararız aybımızı yalana.