William Shakespeare

Sone 129

Acıkan kösnü, ruhu yıkıp geçer boşunaUtanç mezbelesinde; zevk alıncaya kadarYalancıdır, kalleştir, susar kana ve cana,Azgın ve korkusuzdur; haindir, sert ve gaddar,Ama keyif sürünce birdenbire tiksinir:Delice istediği, öksesine girdi miNefret eder delice: sanki yutmuş gibidirYutanları çıldırtsın diye konulmuş yemi;Hem kovalarken çılgın, hem ele geçirince,Delirir elde etti, edecek diye güya,Yaşanırken mutlu da, üzgün sona erince,İlkin sevince çağrı, sonra bomboş bir rüya.

Ne tuhaf ki dünyada bunları bilenler çok;Cehenneme götüren cennetten hiç kaçan yok.

Temalar