Sone 128

Sen benim musikîmsin, o güzelim ellerinKutlu tahta tuşlarda nağmeler yaratıncaVe coşup durmasıyla ahenk dolu tellerinCan kulağıma o hoş ezgiler can katınca,Çevik sıçrayışlarla yumuşacık avcunuÖpüp duran o tuşlar beni kıskandırıyor,Zavallı dudaklarım hasat sanıyor bunu,Tahtadaki cürete bakıp duruyor mosmor.Ne eşsiz zevk: danseden tuşlar gibi olmayıÖzlemek, parmakların dolaşırken kayarakO tuşların üstünde coşmak, cansız tahtayıYaşayan dudaklardan daha çok kutsayarak.

Arsız tuşlar sevinsin: uzat parmaklarınıVe öpeyim diye ver bana dudaklarını.