William Shakespeare

Sone 125

Anlı şanlı yaşadım, bir alay süs, şatafat;Dış varlığa bu kadar özenmek neye yarar?Sonsuzluğa erişmek için bunca temel at,Hepsi de çöküp gider, kısacık yaşamı var.Az mı gördük, ikbalde tantanayla yaşarkenNimetlerin bedeli yüzünden kimler bitti;Yalın zevki bırakıp debdebeye koşarkenZavallı eyyamcılar okka altına gitti.Bense senin gönlünde yaltaklanırım sana,Al şu armağanımı, yoksul ama yürekten;Düzmece, düşük şeyler karışmamıştır ona,İşte değiş-tokuş bu: sana karşılık sırf ben.

Vazgeç iftiralardan, özentileri bırak,Hep kara çalsalar da gerçek ruh kalır ak pak.

Temalar