Sone 109

Ne olursun gönlüme sakın vefasız demeAyrılık zayıflatmış sansan da alevimi.İkisi de bir bence: veda etmek kendimeYa da söküp götürmek bağrından can evimi:Sevgi yuvam bağrındır; gezsem de boş ve üzgünEr-geç yolcular gibi döneceğim bağrınaGünlerle değişmeden dönmem gerektiği günGöz yaşları dökerek kara lekem uğruna.Varlığım ne çekse de her canı kuşatarakGünaha dürtükleyen iştahların elindenİnanına lekelenmez can evini satarakBir hiç uğruna geçmez senin zengin sevginden;

Şu koskoca dünyaya bir hiç der geçer gönlümYalnız sen her şeyimsin dünyada güzel gülüm.