Sone 107

Ne kendi korkularım ne dünyanın ilerdeGöreceği günleri düşünen koca kâhinÖlüme mahkum diye umut görmediler deHiç kısaltamadılar süresini sevgimin.Tutulan ölümlü ay katlandı karanlığaKendi boş fallarını şom kâhinler yeriyor;Belirsizler taç giyip başlarken hakanlığaBarış sonsuz çağlara defne dalı veriyor.Bu en mutlu günleri yudum yudum içer deSevgim dipdiri durur ecel kul olur bana:Ben yaşarım yokluğa karşı bu şiirlerdeÖlüm kıyar beyinsiz sürülerin canına.

Kendine şiirimde anıt bulacaksın senZorba miğferleriyle tunç mezarlar göçerken.