Violette Noziere

Geceleri cam ayakkabısıyla uyuyor.Su burcu bir kadın... Yıkıntılarındaölü metal ışıltıları saçan jaguarlarındolaştığı şehirde... Danteller, ipekliler,safir rüyalar içinde... Birden, eşyaya altıntemaslar bahşeden parmakları, alametlerin birbirine karıştığı bir kart açıyorömrüme... Ve fısıltıyor usulca: 'Hiç korkmabenim dokum cam.'

Zamanı durduran bir tılsımahapsediliyoruz böylece...

Sen, ihtimaller prensesi! Asırlarca o zehiryeşili mermerin içinde cam bir tebessümgibi uyuyan sevgili! .. Söylesem, cisimleşirartık sözler. Oysa biçare kelimeler, bir kalbene kadar da yakındır?

Kardeş ruh, Violette Noziere! Bilseler,şairin bir masaldan çaldığı cam ayakkabı,uyuduğu bu kağıt - aynadan şimdi bizeneler anlatır?- Ah bir bilseler! ..